سلامی از دیار دور/حبیب الله رسا
اگر عشق تو گردد هستی من ____ یقنا عمر پایانی ندارد


تحفه عیدی "بهاروعید من یعنی دوچشمان سیاه تو"



نگاهم قفل بر ﺑﺎﻣﺖ ﻛﻪ ﻛﻲ ﮔﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺭﻭﻳﺖ
ﺳﻼﻣﻲ ﻋﻴﺪ ﺭا ﻛﻲ ﻣﻴﺪﻫﺪ ﭼﺸﻤﺎنی ﺟﺎﺩﻭﻳﺖ 

ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ؟ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻣﺖ ﺑﺎﺯﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ برای ﻣﻦ
که مثل ﻣﺮﻍ ﻋﺎﺷﻖ ﭘﺮ ﻛﺸﻢ اﺯ اﻳﻦ ﻗﻔﺲ ﺳﻮﻳﺖ

ﺑﺸﻴﻨﻢ ﺑﺮﺩﺭﺧﺖ ﻭاﮊﻩ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺸﻨﻴﻦ ﺗﻮ
ﺑﻪ ﺑﺮﮒ ﻟﺐ ﻛﻨﻢ ﻭا ﭘﻨﺪﻭﻗﻲ ﻟﺒﻬﺎﻱ ﻛﻢ ﮔﻮﻳﺖ

ﺑﻤﺎﻧﻢ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺳﺮ ﺑﻪ ﺭﻭﻱ ﺷﺎﻧﻪ ی گرمت
ﺑﻤﺜﻞ ﻏﻨﭽﻪ ﮔﻞ ﺑﻮﻛﻨﻢ ﺯﻟﻔﺎﻥ ﺧﻮﺷﺒﻮﻳﺖ

ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺭﻭﺯﻩ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮﺩ، ﺣﺮاﻣﻢ ﺑﺎﺷﺪﺵ افطار
ﺑﻪ چشمی خود نبینم ﻫﺎﻟﻪ ﺑﺎﺭﻳﻚ اﺑﺮﻭﻳﺖ

بهاروعید من یعنی دوچشمان سیاه تو
گلستان شهردل از تک گلی رویده برمویت

دوستان گرامی عیدی تان مبارک باشد عیدی خوب ومملواز شادی برایتان آرزومندیم

حبیب الله و یگانه رسا 9 /8 / 2013

 


[ شنبه ۱۳٩٢/٥/۱٩ ] [ ٤:٠۸ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]
ﺳﻼﻣﻲ اﺯﺩﻳﺎﺭ ﺩﻭﺭ
ﺑﻪ ﻳﻜﺎﻳﻚ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﻋﺰﻳﺰﻭﮔﺮاﻣﻲ ﺳﻼم ﮔﺮﻣﻲ ﻗﻠﺒﻲ ﺧﻮﺩﻡ ﺭا همراه باتحفه ناچیزی که دارم ﺗﻘﺪﻳﻢ ﺣﻀﻮﺭی ﮔﺮم یکایک ﺗﺎﻥ ﻣﻴﺪاﺭﻡ. 
ﺳﻼﻣﻲ اﺯﺩﻳﺎﺭ ﺩﻭﺭ
اﻭﻟﻴﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺷﻌﺮﻣﻦ اﺳﺖ ﻛﻪ به ﻛﻤﻚ ﻭهمکاﺭﻱ ﺩﻭﺳﺖ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﻋﺰﻳﺰ و ﺩﻭﺳﺖ ﺩاﺷﺘﻨﻴﻢ ﺣﺴﻴﻦ ﺑﻬﻤﻦ درکابل افغانستان ﺑﻪ ﭼﺎﭖ ﺭﺳﻴﺪه است.
اﻣﻴﺪﻭاﺭﻡ ﻛﻪ این ﺳﻮﻏﺎﺕ ﻧﺎﻗﺎﺑﻞ ﺭﺿﺎﻳﺖ ﺧﺎﻃﺮﻱ ﺷﻤﺎﻋﺰﻳﺰاﻥ ﺭا ﻓﺮاﻫﻢ ﺳﺎﺯﺩ.
اﺯاﻳﻦ ببعد با ﺟﺪﻳﺪﻳﺖ وتلاش بیشتردراین مسیرگام خواهم ماند. ﺩﺭﺧﺪﻣﺖ ﺷﻤﺎ ﻋﺰﻳﺰاﻥ ﺧﻮاﻫﻢ ﺑﻮﺩ.انقادت وپشینهادات شماعزیزان کمک بزرگ درآینده کار های فرهنگی وهنری من میباشد.
ﺩﺭاﺧﻴﺮ اﺯﻣﺤﺒﺖ ﻭﻫﻤﺮاﻫﻲ ﺗﺎﻥ ﺑﻲ ﻧﻬﺎﻳﺖ ﺳﭙﺎﺱ ﮔﺬاﺭﻡ.

بااحترام حبیب الله رسا 20/05/2013 نیوزیلند

جبیب الله رسا

 

[ چهارشنبه ۱۳٩٢/٤/٢٦ ] [ ٢:٤٥ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 

یک ذره احساس

ﺟﻨﺎﺏ
ﻛﺮﺯﻱ ﺁﻳﺎﺧﺒﺮدارﻱ ﻛﻪ اﻣﺮﻭﺯ ﺩﺭاﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﭼﻲ ﻣﻴﮕﺬﺭﺩ ؟ ﻳﺎ ﻫﻨﻮﺯﻡ ﺩﺭ ﻫﻨﺪﻱ ﻛﻨﺎﺭﻱ ﻣﺎﺩﻭﺭﻱ وپریتی  (ﺩﻭﻡ ﺑﻪ
ﭼﺎﻟﻲ) ﻣﻴﺮﻗﺼﻲ.ﭼﻪ ﺩﺭﻫﻨﺪﺑﺎﺷﻲ ﭼﻪ ﺩﺭاﻓﻐﺎﻧﺴﺘﺎﻥ ﭼﻨﺪان  ﻓﺮﻗﻲ برای ما ﻧﺪاﺭﺩ.ﭼﻮﻥ که شما فاقد ﻋﺎﻃﻔﻪ،
اﻧﺴﺎﻧﻴﺖ  ﻭﻣﺴﻴﻮﻟﻴﺖ های بشری هستید .بنا اﮔﺮﺩﺭﻗﻠﺐ
تاریک شما ﺯﺭﻩ اﺯاﻧﺴﺎﻧﻴﺖ ،عشق ، محبت،صدافت  ﻭﺑﺸﺮﺩﻭﺳﺘﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﻲ ﺩاﺷﺖ اﻣﺮﻭﺯ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﻤﻲ ﮔﺬاﺷﺘﻲ که
ﺟﻮاﻥ ﺑﻬﺴﻮﺩ ﻗﺘﻞ وﻋﺎﻡ ،ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻬﺴﻮﺩ ﺑﻴﻮﻩ ، ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ بهسود ﻳﺘﻢ وآواره  وخانه های آنها به آتش کشیده ﺷﻮﻧﺪ .ﻭﺩاﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ
ﺷﺠﺎﻉ ﻭﻋﺪاﻟﺖ ﺧﻮاﻩ ﻭﻃﻦ ﺩﺭﺟﻠﻮﻱ ﭼﺸﻤﺎﻥ ﺗﺎﻥ اﺯﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﺑﻤﻴﺮﻧﺪ.

ﻭﻟﻲ اﻳﻦ را ﺑﺎﻭﺭﻛﻦ ﻛﻪ این رستخیزی سهمناک ﻫﺮﮔﺰاﺯﮔﺮﺳﻨﮕﻲ ﻧﻤﻴﺮیند ﻭاﺯ ﻛﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﻛﺮﺩند
ﭘﺸﻴﻤﺎﻥ ﻫﻢ نیستند. ﺣﺘﺎ اﮔﺮاﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺑﻪ  قیمت
ﺟﺎﻥ این عزیزان ﺧﺘﻢ ﺷﻮند.من از این نسل وازاین جماعتم.واین نسل آزاد پرافتخاری
ملتم را خوب می شناسم .ماحاضریم که برای اجرا ﻋﺪاﻟﺖ جان بدهیم.تاباشد که نسل فردای
این سرزمین دورازهرگونه تعصب زندگی نمایند.ما بااین تفکربلند انسانی نفس می کشیم.تاافغانستان
آزاد دور ازتبعیض وآباد داشته باشیم. وفراموش  هم نکن که  عدالت رویای تحقوق نیافته دیرینه یک نسل است که
سالهای متمادی  برای ثمربخشیدن آن زندگی
ارزیشمند شان رافدا کردند  و عدالت را
ﻓﺮﻳﺎﺩ زدند وما ادامه دهنده  گان این راه
مقدیسم.بگذار که برای این آرمان بزرگ(آزادی ،عدالت ،برادری ،برابری) جان فداکنیم.


 حبیب الله رسا 25/05/2013

 ماجان به فنا دادیم تازنده شماباشید

برخاک مزاری ما مشغول دعا باشید (شهید بلخی)

 





 

[ یکشنبه ۱۳٩٢/۳/٥ ] [ ٢:۳۱ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

کتابی عشقی سال را ثبت کنم  ﺑﻧﺎﻡ ﺗﻮ

 

عطری بهاروگلستان همیشه ﺩﺭﻣﺸﺎﻡ تو

ﭘﻴﺎﻡ ﻋﻴﺪ وسال نوبه چشمی ﺧﻮﺵ ﺧﺮاﻡ ﺗﻮ

ﺩﺭﺧﺖ ﻫﺎﻱ ﻣﮋﻩ ات ﺷﮕﻮﻓﻪ بارﻭﮔﻞ ﺑﻪ ﺳﺮ

ترانه های ﺯﻧﺪ ﮔﻲ ﺑﻪ ﺷﺎﺧﻪ ﻛﻼﻡ ﺗﻮ
شگفتن شقایقی ﻟﺒﺖ ﭼﻘﺪﺭﺩل کش است

د میدن غروب وصبح به روی برف فام تو
دوگلشن نگاهی توﭘﺮاﺯﺗﺮاﻭﺕ ﻭﺻﻔﺎﺳﺖ
ﺷﺮاﺏ ﻣﺴﺖ ﺯﻧﺪگی ﻣﻮﺝ ﺯﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺟﺎﻡ ﺗﻮ
ﺩﻟﻲ ﺗﺮاﻧﻪ ﺧﻮاﻧﻲ ﺗﻮ ﺳﺮﻭﺩ ﻋﺎﺷﻘﻲ ﺑﻪ ﻟﺐ
ﭼﺮاغی ﻻﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﺮﺥﺳﺒﺰﺑﻪ ﭘﺸﺖ ﺑﺎﻡ ﺗﻮ

ﻣﺴﺎﻓﺮاﻥ ﺭاﻩ ﺩﻭﺭ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺳﺒﺪ ﺳﻼﻣﺘﻲ
ﺭﺳﻴﺪﻩ ﻣﺴﺖ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﻡ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺖ ﻭﺳﻼﻡ ﺗﻮ
ﺩﻟﺖ ﺑﻬﺎﺭ ﺑﻲ ﺧﺰاﻥ ﭘﺮاﺯﻓﺮﻭﻍ ﻭﻛﻬﻜﺸﺎﻥ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺳﺒﺰوجاویدان ﺑﻬﺎﺭی ﭘﺮﺩﻭاﻡ ﺗﻮ
ﺗﻤﺎﻡ ﻓﺼﻞ ها ﺑﻬﺎﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻟﺤﻆﻪ ﺭﻭﺯﻋﻴﺪ
ﻫﻤﻴﺸﻪ ﭼﺮﺥ ﺯند ﮔﻲ ﺑﻪ وفیقی میل وکام ﺗﻮ

بهاری عمرشعری من حضوری عاشقانه ات

 کتابی عشقی سال را ثبت کنم  ﺑﻧﺎﻡ ﺗﻮ

اثر:ازحبیب الله رسا نیوزیلند 20/03/2013


[ پنجشنبه ۱۳٩٢/۱/۱ ] [ ۱٠:۱٧ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

می دانم سبزه ای رابکنم خواهم مرد (سهراب سپهری)

امروزهای ازسرزندن به فیس بوک وسایت های خبری بیزارم.زیرا تمام این منابع ها بوی خون می دهد.امروزازحسن اتفاق سری به کلبه غریبانه سهراب سپهری زدم.شاعری که سالهاست روی طربت غریب اش گلهای هرزه فراموشی جوانه کرده است.خواستم که بعضی ازاین گلهای وحشی خودرو رابکنم ومزاری سپهری را کمی مزیین ترسازم.ولی ناگهان به یادی شعری زیباومانده گاری این شاعری خوش نام افتادم که می گفت:( می دانم سبزه ای رابکنم خواهم مرد).کمی به این پارچه شعری فکرکردم

درقلب این پارچه شعری زیبا ، احساس وعاطفه ی عظمیی موج می خورد.لذا برای من این گونه احساسهای بلندی انسانی ،عاطفی وارج نهادن به تمامی مخلوقات عالم بی نهایت با ارزیش وقابل تقدیراست.نقطه جالب اینجاست که سپهری گرامی آنقدر صاحب احساس واندیشه بلندی انسانی وعاطفی بوده است که هرگزبه خودش اجازت نمی داده است که علفی وگیاهی را اززمین برکند.حتی اگر این علف هرزه و بیکاربوده باشد.چه رسد به گلها وانسانها.ولی دریغ! چقدر شرم آوراست.  امروزکسانی رامی بینم که نه تنها به علفها وگلها بلکه به انسان های همدین وهمشهری شان ذره ی ترحم واحساس همدردی وعاطفی نسبت به آنهاوانسان های دیگر ندارند.ومتاسفانه برعکس ازاشک های یتمان وداغهای  دل بیوه زنان ،پدران ومادران جگرسوخته  لذت می برند.

پیش خودگفتم : خدایا مگرچه می شد ذره ی ازاحساس ،عاطفه و وجدان برای این سیه دلان  بی شعور می دادی؟

تاشاید امروزاینقدرشاهدی قتل وعام گلهای زیباوانسانهای بی گناه نمی بودیم.

حبیب الله رسا22/02/13

[ جمعه ۱۳٩۱/۱٢/٤ ] [ ۱:٤٤ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

به شهیدان کویته وخانواده داغدارشان تقدیم است.

ﻟﺒﺨﻨﺪی هرگل سرخ ﺁﻏﺎﺯی یک ﺑﻬﺎﺭاﺳﺖ

تاریک شهری ﻛﻮﻳﺘﻪ ازدودی اﻧﻔﺠﺎﺭاست

                            ﭼﺸﻤﺎﻥ ﻛﻔﺘﺮاﻧﺶ ﭘﺮخون واﺷکباﺭاﺳﺖ

ﺭﻭﻳﺪه اﺳﺖ ﻫﺮﺟﺎ ﮔﻠﻬﺎﻱ ﺳﺮﺥ ﻻﻟﻪ

           این کربلای ثانی درچنگ لاله زاراست

دل را زتن جداکردسخت است دوست ،اما

                       ﻟﺒﺨﻨﺪی هرگل سرخ ﺁﻏﺎﺯی یک ﺑﻬﺎﺭاﺳﺖ
ﻣﺎﺩﺭﻣﻧﺎﻝ ﻫﺮﮔﺰﺩﺭﺳﻮگی ﻧﻮﺟﻮاﻧﺖ
                       این ﺷﺎﺧﻪ ﮔﻠﻲ ﺗﺮهرفصل ﻣﺎﻧﺪه ﮔﺎﺭاﺳﺖ
ﻣﺎﻛﻮﻫﻲ ﺁﻫﻨﻴﻨیم ﺯین باد ها نه ﻠﺮﺯﻳﻢ
                             ﻫﺮﻓﺮﺩ ﻓﺮﺩ اﻳﻦ ﻗﻮﻡ ﺷﺎﻫﻴﻦ ﺭﻭﺯﮔﺎﺭاﺳﺖ
ﻗﺎﻟﻴﻦ پیکری ما باعشق بافت خورده است
                            ﺩﺭﺭاﻩ ﻋﺸﻖ ﻭاﻳﻤﺎﻥ ﺟﺎﻥ ﺩاﺩﻥ اﻓﺘﺨﺎﺭاﺳﺖ
اﻱ اﺑﺮﻱ ﻛﻮﺭی بی ﺸﺮﻡ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﻣﮕذﺭاﺯﻣﺎ
                       ﻛﻴﻦ ﺷﻬﺮﻱ ﻻﻟﻪ اﻓﺸﺎﻥ ﻏﻤﮕﻴﻦ ﻭﺳﻮﮔﻮاﺭاﺳﺖ

ﺩﻳﺸﺐ سکینه ﻣﻴﮕﻔﺖ اﻛﺒﺮﺑﺮاﺩﺭﻱ ﻣﻦ
                            ﻓﺮﺩا ﻣﺮﻭﺳﺮی ﻛﺎﺭ، ﺩﻝ خیلی ﺑﻴﻘﺮاﺭاﺳﺖ
هرشب گرسنه خفتن ﻣﺸﻜﻞ دیگر نباشد
                                   ﺑﺮﮔﺮﺩ ﺧﺎﻧﻪ بابا، ﻣﺎﺩﺭ ﺩﺭاﻧﺘﻆﺎﺭ اﺳﺖ

ازدیده گان شعرم خون می چکد عزیزان

                      این شعرچون دلی من مجروح وداغداراست

             حبیب الله رسا 13/01/2013

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/۱٠/٢٦ ] [ ۱٢:٢۱ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ ﺩﺭﺳﻲ اﺣﺴﺎﺱ ﻭﻓﺎ

فرارسیدن ماه محرم وشهادت شهیدان کربلارابه همه رهروان این مکتب تسلیت می گویم..

 

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ ﺩﺭﺳﻲ اﺣﺴﺎﺱ ﻭﻓﺎ

کاش بودم ابری( چوم) اندرسما

کاش باریدم به دشت نی نوا

کاش بادی آمدی بردی مرا 

درفضای جان گدازی کربلا

برکویری داغ بی آب وعلف

گریه می کردم به یادی تشنه ها

لاله هامی کاشتم با اشک چشم  

برمزاری عا شقا نی سرفد ا

ای صباای قاصدی دلداده گان

کن ازگذرا ز روضه ی آزاده ها

کن گذرسوغات چشمی ما رسان

برمزاری سید وسالاری ما

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ ﻭاﺭﺙ ﭘﻴﻐﻤﺒﺮاﻥ

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ ﺭﺣﻤﺖ ﺑﻲ ﻣﻨﺘﻬﺎ

السلام ای سروی زیبای رسول 

السلام ای بازوی شیری خدا

السلام ای روح وقلب فاطمه 

السلام ای شهسواری قلب ها

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ اﺳﻮﻩ ی ﻣﺮﺩاﻧﮕﻲ

اﻟﺴﻼﻡ اﻱ ﺩﺭﺳﻲ اﺣﺴﺎﺱ ﻭﻓﺎ

چوم :ابرهای تاریک ودلتنگ.
16/11/12

اثراز حبیب الله رسا

[ یکشنبه ۱۳٩۱/۸/٢۸ ] [ ۱:٤٢ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

ببرآموبه شهر دور چون احساس اینجا نیست

غمی بیحد شکسته سینه مجروحی بابارا
                       دمادم سربریده کاسه لیسان باغ وگلهارا
هنوزم زخم بینی زخم تیزابش نشددرمان
                       که چتری لاله هاپوشاند دامانی شکیلا را

چراغی عشق وهمدردی فسرده دردل ملت
                      کسی مرهم نمی ماند دل مجروحی بابارا
وطن رامی فروشدمفت کس حرفی نمی پرسد
                            گمانم حذف کرده اززبان حرف چراها را
دریغارهزن دیروزرهبرگشته است برما
                        بیبین در روزی روشن چهره ی ملاعمرهارا
چه آسان خون گلها میشودپامال دراین خاک
                           چه آسان سنگ باران میکندمهتاب زیبارا
چه آسان می نویسدتهمت وبهتان به یک ملت
                         چه آسان می پراند پیکری معروفی بودا را
مسلمانیم کاری هرمسلمان عشق وهمدردیست
                              چرا؟ اجرا کنیم کاری یهودی ونصارا را 
ببرآموبه شهر دور چون احساس اینجا نیست
                           کسی یادآورد بهسودواندوهی شکیلا را
یقین دارم بهاری ماشقایق خیزمی آید
                               درونی سینه هرگل نگرداغی دل ما را
ببرآموقیامت کن زنوایجادی گلشن کن
                           که تادیگرنه بردکس سری گلهای لیلا را
زمستانست ماروسوسماران سیرخوابیده
                                  بهارآورده باخودنیزرنگ وبوی سرمارا
چه پروا گرببندخفته گانی خفته ی سیراب
                             به روی خرمن آتش سحرگل وحمیرا را 
زجابرخیزای شاهین غیرتمندهندوکش
                               به آتش سوزایوان ستمگرهای دنیا را
به آتش سوزتادیگرنبینی پیش چشمانت
                            غمی طفلانی معصوم وکبوترهای زیبارا
سلام ای مادری اندوه باری دغداری من
                                 به امیدی که فرزندت دهدتغیرفردارا

اثرازحبیب الله رسا
منتشرشده درسایت جمهوری سکوت
[ پنجشنبه ۱۳٩۱/٧/٢٧ ] [ ٦:٤۳ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

برای دختری عزیزم یگانه جان

باران نشا نده برلب گل ها ترانه را

احساسی بال داده درخت وجوانه را

امشب شگوفته ماه درخشان درآسمان

غرقه ستاره کرده نگاهی شبانه را

آورده بادی صبح به گلشن بهاروشور

 برمن صفای گرم وصمیمی یگانه را

یارب چگونه شکرکشم ازمحبتت

پرکرده نوری نامی تودلها وخانه را

گلدسته ام زگلشن زهراومریم است

یارب تو سبز دار عزیزم یگانه را

 

 دوستان عزیزم این هم میوه دلم( یگانه رسا).

پیوستن (یگانه رسا)را به جمع شماعزیزان همدل تبریک خیرمقدم می گویم.

ودورودبیشمار نثار قلب پاک ونا زنین تان می نمایم.

ازخدایایکتاشادکامی وسرافرازی برای یکایک تان تمنا می نمایم..

 

حبیب الله رسا 14/09/2012

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/٧/٤ ] [ ٦:۱٦ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

عیدسعید فطررا به همه مسلمانان جهان وهم وطنان عزیزم، ومخصوصا هموطنان غریب دور افتاده ازوطنم را ازاعماق قلب تبریک می گویم.واین هدیه ناچیزم را که آراسته باعشق ومحبت است تقدیم قلب پاکتان می نمایم.ازخداوندمهربان ایام مملوازشادی وکامیابی برای یکایک تان استدعادارم.عید تان مبارک..


 امروزهلالی رخ تومژده عیداست

 

ای هم وطنان عیدی ونوروزی مبارک

هم دردی وهم سازی وهم سوزی مبارک

امروزهلالی رخ تومژده عیداست

برشام دلم صبح دل افروزی مبارک

ای وای چه زیباشده است لاله نورس

برقامت گل جامه یی زردوزی مبارک 

یک فرصت کوتاه بده تابه توگویم

این پیرهنی خامک وگلدوزی مبارک

آیام به کامی تو پرازشادی خوبی

این جشن بهاروگل وپیروزی مبارک

درسفره تان سیب وسمن ،سمنک وسیری

این سفره ی پرشادی وپرروزی مبارک

این تحفه ناچیزنثاری گل رویت

ازمن به تواین هدیه نورزی مبارک

**********

عیداست وطن باری دیگرعیدی مبارک

برکابل ودیزنگی وجاغوری مبارک

برپامیر وا سپین غروب رشانه بابا

برغزنی وبربهسودپل خموری مبارک

امروزدرودشتی وطن غرق شقایق

لبخندی گلی راف وگلی سوری مبارک

             یاران همه گی خواب درآغوش گل سرخ

            اما!به من و تو همین دوری مبا رک

 

             اثرازحبیب الله رسا ١٨/٨/٢٠١٢

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩۱/٥/۳۱ ] [ ۱٠:۳٩ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

[ شنبه ۱۳٩۱/٥/٧ ] [ ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 

عزیزی مصطفی              

 بردمن چون لاله های خوشمناخوش آمدی

دیدن این جمع عا شق آشنا خوش آمدی

مثل باران بهاری دردل دشت کویر

ای بهاری رحمت و مهروفا خوش آمدی

نوبهاران ازتومیگیردهوای تازه ای

ای تبسم برلب گل غنچه هاخوش آمدی

دسته دسته صف به صف گلها رسیده دیدنت

ای گلی باغی عزیزی مصطفی خوش آمدی

دردناپیداست درمان وعلاجش روی تست

ای طبیب حال این افسرده هاخوش آمدی

سفره یست بی نان اماباده اش عشق وخلوص

ای صفابخشی دلی بیمارما خوش آمدی

یک به یک سرمی برندگلهای باغ گلشنت

وارثی گلزاری دشت کربلا خوش آمدی

پای مجنون ترابوسیده خاری هردمن

دیدن مجنون دراین مجنونسراخوش آمدی

هجرت وآواره گی قلب رسارا صدشکست

ای تسلی درد لی غمبا ری ماخوش آمدی

اثر:حبیب الله رسا24/6/2006

[ پنجشنبه ۱۳٩۱/٤/۱٥ ] [ ۳:۳٩ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 به استاداندیشه مرحوم زنده یادداکترعلی شریعتی تقدیم است.ازخدای یکتابهشت جاویدان رابرای روح بزرگ ایشان استدعادارم.روحت همیشه شادویادگرامی باد.

صفای شریعتی             

 ارشادزنده دارصدای شریعتی

درتست ای بهارهوای شریعتی

دیشب به شمع گفتم ای یاری باوفا

پیداست درتوعشق ووفای شریعتی

ایران مگرنبود به عزیزی تومنزلی

کین گوشه ای غریب شده جای شریعتی

این باغ عشق جای به هرگل نمی دهد

جزآنکه داشت لطف وصفای شریعتی

ای زینب بزرگ به فرمانده امرده

چشم انتظاری تست سپاهی شریعتی

خاموش بودی دردل تجلیل وشعر ومدح

روشن شدی چوشمع زنای شریعتی

گفتم به شاه عصرازاین سروری شهید

گفتانشسته ام به عزای شریعتی

ای تیره دل هرچه به دل داری بازگو

توهین وافترا به پای شریعتی

بی باک می خروشیم دردوری این مزار

ماهاجریم به سعی وصفای شریعتی

ای اشک باش شاهدی پیمان من وشمع

مامی دهیم جان به فدای شریعتی

مامی رویم زنده نگهدارای قلم                                  

 باخون خویش نام وبنای شریعتی                               

 

اثر:حبیب الله رسا 7/12/2005

[ پنجشنبه ۱۳٩۱/٤/۱ ] [ ٧:٠۱ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

  

 تقدیم به پدربزرگوارم

 امروزپدربوی توازلاله بر آید

یادی توزروی سمن غنچه برآید

عکسی توبه برگ گلی زیبا شقایق 

آوازی توازسینه هرواژه برآید

 

دردشت دامن عطری ترا بادفشانده

بلبل به سری شاخه پرازشوروترانه

خوش آمده ی درکلبه ماازسفری دور

درکلبه ماعشق وصفا کرده جوانه

 

نام توپدرعمرمه سال نباشد

دیسال و پریسال وامسال نباشد

اسم توسرآغازجهان باشدوپایان

بی روی تودرزندگی إجمال نباشد

حبیب الله رسا 7/6/2012


[ پنجشنبه ۱۳٩۱/۳/۱۸ ] [ ۱٠:۳٤ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 

 

 

خدایاسال نوراسال وصل روی یاران کن

خزان سردی دوری رازلبخندش گلستان کن

صفای نوبهاری را،صفای عشق ورز ی را

تمام هست ونیستی رافدای روی جانان کن (رسا)

نوروز جشن ملی

 

زکوی یارمی آید نسیم باد نوروزی                  

ازاین بادارمدد خواهی چراغ دل برافروزی

               اینک یک باری دیگردرآغازسال91/13 خورشیدی قرارداریم .وسال نوراکه درپیش رویمان داریم ،امیدواریم که سال خوش وپربرکتی راپشت سربگذزرانیم،سال نوما یک سال خجسته ونیک ،همراباصلح وآرامی برای همه مردم جهان واقع شود

خدایاچنان کن سرا نجام کار

توخشنودباشی ومارستگار

         نوروزیکی ازکهن ترین وسیعترین جشن ملی ما ست که همه ساله دراولین روزسال خورشیدی( روزی اول ماه حمل) درکشورهای مختلف چون افغانستان ،ایران،تاجیکستان،ازبکستان،قزاقستان....برگزارمی شود.نوروز ازدیدگاه مردم روزتولددوباره طبیعت دانسته ومیدانند.زیرادرهمین ایام وفصل زیبای سال است که طبیعت تازگی ،تراوت وزیبای گمشده اش رابازمییابد....

       برفهاآب می شوند سبزههاازحاک برمی خیزند ولباس حریری خوشرنگش راکه منقش ازگلهای رنگارنگ بهاریست به جان طبیعت

رنگ ریخته ای کبود وفرسوده می دهید.وانسان هاراازکنج خانه  های متروک ودود زده برسفری زیبای رنگیدش دعوت مینمایند،احساس و

روان انسانهاراتروات وتازگی بهاری ونوروزی می بخشد.وانسان هارادرزیری سایه درختان به شگوفه نشته وفرامیخواند.وپرستوهای

مهاجروسایرپرندگان مسافرکه عطرنوروزی وبهاری ازکلامهاشیرین وبال های نازک ونازنین شان احسا س میگردد.این پرنده گان زیبادوباره به دیداری سرزمین هایکه  سفرهفت سین راگشوده اند مهمان می گردند.وبرساکنان آن سرزمین سرودی دل انگیزی نوروزی رامی خواند.

      نوروز همانندصاعقه بهاریست است ،که طبیعت را ازخواب مست زمستانی بیدارمی نماید.آب های ذلال وخوشگوارازقلب کوهساران

میجوشدوازدل جویبارهاباسازوترانه های عاشقانه مگذردومردم رابه

کشت وکار،تلاش معرفی می نمایند.

      نوروزازهزاران سال پیش به اینطرف به عنوان برگترین وعمومی ترین جشن ملی وهمه گانی درآسیادرمیان اقوام مختلف برگذارگردیده

وازارزش خاصی برخوردارمیباشد.زیراهیچ جشنی به منزلت وپایه

جشن نوروزی که وسیعترین دایره رضایت وهمرنگی ،همدلی مردم

 ازان خودنموده است ،معادیل چینین چشن پرشگوه وعزیز نمتوانیم درفرهنگ وتمدن پرافتخار خویش بیابیم.بطوری نمونه: ماجشن های

فروان درجریان سال داریم .اماهیچ کدام از انها به وسعت وهمگانی نوروز

نمیرسد.خواه ناخواه یک سلسله اختلافات فکری ،اعتقادی، نژادی تاریخی،سیاسی ،مذهبی ،درآن ذیدخل بود،معمولاٌجنبه نژادی ،مذهبی، وگروهیداشته است ،اما نوروز برای مردم همیشه نوروزبوده است برای تمام کسانیکه ازاقوام مختلیف هستند داری مذاهب مختلیف هستند نوروز همیشه براساس یک پایه که عبارت ازجشن شادی  همگانی،همفکری، همرنگی وهمدلی وزیبای ....

        درواقع اگرمابه فلسفه و به رنگ وبوی نوروز بنگریم؛ نوروزخود

علامت ونشانه ای ازتاریخ وفرهنگ مردمیست که بابهترین امکانات وتوانیهایشاناین نوروزی خجسته راجشن  وگرامی می گیرند.نوروز دوست داشتنیستبدلیل اینکه نوروز تمام دیوارهای مصنوعی قومی ،مذهبی،سیاسیلسانی را ....فرومی ریزد وهمه رادرزیر یک سقف نیلگون اسمان وبرروی یک بسترحریری طبیعت دعوت می نماید.وهمه راازیک سرچشمه ذلال شادی یعنی نوروزسیراب می سازد.

     درباره پیدایش نوروزدانیشمندان ما سخنان فراوانی گفته اند

وبسیاری ازپژوهشگران مانوروزرابه جمشید منسوب دانسته اند

ومعتقید اند بودند که روزی راکه جمشید برتخت پادشاهی نشست

مردم آن روز را نوروزنامیدن وجشن گرفتند .شاهنامه فریوسی نمونه بسیارخوب رابرای مسله میباشد.

     اما بسیاری از نویسنده گان معتقیدند که نوروزیک جشن حکومتی نبوده زیراهرکاروعمل حکومتی همیشه موقتی بوده وبه زودترین مدت زمانی برچیده شده است .ودردست فراموشی سپرده شده است،امااستمرارواستقامت جشن نوروزنشان براین دلیل است که نوروزطرح شده نیازی روح وروان مردمی میباشد.که حتی درطول این دوران پرفرازونشیب بارها و بارها مورد تعرض وحمله عده ای ازمردم قرارگرفته است ، وحتی نورزویک رسمی انحرافی تلقی شده است ،مخصوصادر دوران حکومت خشونت آمیزی طلبان .که تمام همبستگی های قلبی مردم مارا وهم چنان هستی ،ثروت مادی ومعنوی ،علمی وفرهنگی این سرزمین باستانی ومعرفت خیزی مارابه لجن وعقب مانده گی کشانده بود ولی میبینم که باتمام این همه کینه توزی های وتخریب کاری ها نوروز شکوه وجلال همیشه گی  اش راحفظ کرده است.وهرسال پرشکوه تروزیباتربرگذارگردیده ومیگردد.

بسیاری ازتاریخ نویسان ومحقیقان معتقیدهستندکه جشن نوروزقبل اززمان جمشید وحتی قرنهاقبل اززردتشت بزرگواراین جشن درمیان

مردم مروج بودند.چنانچه نوروزدرزمان حضرت ابراهیم درمیان بابلیان این مراسم برگذارمی شدند.ونمونه آنراهم قصه حضرت ابراهیم راذکرکرده کرده است.

  بهرصورت آیین نوروزی ریشه قبلی ودیرینه داشته وازقدیم الاایام تاکنون درمیان مردم برگزارشده وخواهد شد،نوروزمیراث همیشه ماندنی درفرهنگ واندیشه ها ی مردمسرزمینهای وسیع تمدن ماست ،نوروزدرواقع فرهنگ مشترک معنوی همفکری مردمان این سرزمین های پهن آوررادربردارد.وتمام اعضای قطعه قطعه شده راکه درپیکرهای دیگران پیوندخوردهاست یک باری دیگرنوروزاین اعضاهای متفرق رادردرپیکردیگرپیوند می زند.ونمی گذارد که شادیهای همکانی واحساس همدردی دردست فراموشی وبی خبری وجعلی  سپرده شود...

اثر:حبیب الله رسا

[ پنجشنبه ۱۳٩۱/۱/۳ ] [ ٧:٤۱ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 

روی تو          

 

چه خوش می باردامشب ازدرودیواری بوی تو

 

چه خوش درآسمان دل شگوفته ماه روی تو

 

چه خوش امشب که امشب باتوام درخلوت رویا

 

منم آینه امشب غرق حسن و گفتگوی تو

 

ازاین شیرین تروصلی دراین عالم نمی بینم

 

که مثل شمع سوزم عاشقانه روبه روی تو

 

دمادم جامی شیرین عسل می نوشم ازچشمت

 

تبسم می کنم چون ماه ازطوق گلوی تو

 

 خودت باغ گلی گل های عالم پیش توهیچ است

 

شقایق ازخجالت سرخ شددرشاخ موی تو

 

هزاران رحمت ولطفی خدای عشق میبینم

 

که جوشانست دراندیشه وافگاروخوی تو

 

من از روزی ازل باتو تعهد کردم وگفتم:

 

به روی دیده گان خویش مانم خاک کوی تو

 

به توگتفتم اکردنیاپرازحوروپری گردد

 

نمی ارزندبرای من به قدری خال روی تو

 

نفس تادربدن باشد بیرون ریزم به یادی تو

 

میان گورخاکسترشوم درآرزوی تو

 

اگرازغرب برآیی بسوی شرق بشتابی

 

گلی آفتاب گردونم نمایم رخ به سوی تو

 

اگرروزی نمایی رخ به سوی یاری شیدایت

 

بسا ن گوسفند قربان شو درپیش روی تو

 

 چه اسان ازدلتنگی رسا غمهای فراری گشت

 

به ان پیمانه ها می که نوشیداز سبوی تو

 اثرازحبیب الله  رسا    8/8/2011

[ شنبه ۱۳٩٠/۱۱/۸ ] [ ۳:٠٠ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

 

یادی گاری

 

دیدیم که آن عزیزهنرمند چی خط هانگاشت

ازخودچه جاودانه اثرهابه جا گذ ا شت

 

بودهستی اواین همه آثار پٍربها

اوخودبرفت ویادگاری بما گذ ا شت

 

جاداشت قمبری به دل جمله دوستان

داغ عمیق اوبه همه قلب هاگذ ا شت

حکیم اطرافی

١٧٬١٬٢٠

×××× 

ازدیده اگرخون روان میگریم

درسوگ رسای نوجوان میگریم

درگوشه ویرانه دراین ملک غریب

برمقبربی نام ونشان میگریم

 

حبیب الله رسا   ٢٠٠۴٬٧٬١

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۱٠/۱٩ ] [ ۱:٢۱ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

گلی همیشه بهار

 

مادرجان آنوقت که ترادیدم

که بادستان ضعیف ونازنینت

برطربت برادرم تخم گلی همیشه بهاررامیکاشتی

گلهای راکه تازه جوانه زده بود

باقطره قطره اشک هایت سیراب میکردی

امامادرجان!

آنروزکه من بیمیرم

چه کسی تخم گل همیشه بهاررا

برسری مزارم خواهدکاشت ؟

چه کسی ازمن دراین شهرغربت یادخواهدکرد؟

چه کسی دست مغفرت رابرایم بلندخواهد کرد؟

چه کسی با احساس مادرانه برمزارم خواهد گریست؟

نمیدانم ..........شایدهیچ کس.......

امامطمینم که گردبادهای وحشی هرزه گرد

تخم خارهای صحرائی را

برتربتم خواهدکاشت....سبزخواهدشد

جیل های صحرایئ آنگاه برگلهایم خواهد نشت

شیره های تلخ بیکسی ام خواهدچشید

 ونغمه های سردتنهایئ وبکسی ام خواهدخواند

اماهیچگس چیزی نخواهد فهمید

وصدای دل انگیزش چون جسم من

دردل خاک تاریک وسیه خواهد پوسید

ونشانی ازمن نخواهد ماند

اماایکاش ،گردوبادی برمی خواست

مشتی ازخاکم را

باخودش به سرزمینم میبرد

ودردامنه هاوسخره های بلندوطنم میافشاند

تامی توانستم دربهارباشقایق های غریب شگوفه میکردم

رنجها،دردها،داغمهایم رابه دوستانم به تماشامئ گذاشتم

ولی افسوس! آنقدرمرادست سرنوشت ازتودورکرده است

که حتی باد ازنفس می ماند.......به تونمیرسیم

پس وقتی به تونرسم ....هرکجاکه باشم

آنجاغربت است ومن غریب ،مسافر...

قاصدی ازکوچه های رنج درد،

کوه درانفجار...کتاب ناخوانده

قصه ناتمام.....

نهال برگ ریزوبادخورده

تربتم بی نام ونشان

  اثرازحبیب الله رسا

 

 

[ دوشنبه ۱۳٩٠/۸/٢۳ ] [ ۱:٥٦ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

میبینم ترا

هرنفس هرلحظه می بینم ترا

روی برگ گل وعطرنوبهار

درسیتیغ شانه های هندوکش

دربهاران باگل سرخ مزار

زنده ام من زنده ازآن لحظه ها

درکویردرد ناک بی کسی

میشود سرسبزباغ خاطرم

ازهوای خانه های کاهگلی

هرچه بودآنجااگرویرانه بود

بهرمن ویرانه هاگلخانه بود

سفره ام گرلقمه یی نانی نداشت

لیک شیرین ازخوری شاهانه بود

جمله دارای من این چیزبود

چای تلخ ونان گرمی تنوری

روزهای سردبارانی وبرف

گردهم بودیم دوری صندلی

رفته تنهامانده یادوخاطره

ازهمین دریای تندی زند گی

بازمیکارم به خاکی خشک دل

تخمی آن گلهای سبزی همدلی

شاید آن گل بار دیگرسرزند

در کویرخشکی بی دریای ما

بازاین صحراشود ازوی چمن

مشک و گل افشان شود فردای ما

حبیب الله رسا6/8/2004

 

[ پنجشنبه ۱۳٩٠/۸/۱٢ ] [ ۱٠:۳٠ ‎ق.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]

شهری من

عیدی سعیدفطررابه همه دوستان وهموطنان عزیزم تبریک می گویم.ازخداوند پاک عیدی خوش ،همراه باسعادت ونیک فرجامی برای همه شماعزیزان آرزمندم.طاعات وعبادات شماقبول درگاه حق انشاءالله.

این پارچه شعرتحفه ناقابل است برای شمادوستان امیدکه موردپسندشماعزیزان قراربگیرد..حبیب الله رسا

شهری من

عیداست غرق لاله وگلهاست شهری من

زیبا ودلفروزدل آراست شهری من

زیباودل نیشین دلفروزوخوشمنا

مثل عروس خوشکل وزیباست شهری من

مثل ستاره شهری جهان خیره دربرش

تابان چوماه یکه وتنهاست شهری من

ازرنگ لاله زارحنابسته دست ها

ازاشک شوق دجله ودریاست شهری من

ازسنگ ماشه فرش شده تامزارگل

گل پوش،گل فروش،گل اهداست شهری من

گلهاکشیده صف، به کوهسارودامنش

گلخانه ی خیال وتمناست شهری من

لبخندهاشگوفته به لب های گلعذار

آری نسیم رایحه افزازاست شهری من

دیگرمجوبهشت برین راتودرکتاب

بنگرکه آن بهشت مصفاست شهری من

مهروفاعشق شگوفته است هرطرف

الگوی مهروعشق ومداراست شهری من

دربین باغ زاروگلستان رنگ رنگ

چون سروسربلندوقدآراست شهری من

ام البلاددامن عشق است ومعرفت

گهواره ی جمال وسیناست شهری من

با این همه غصه و اندوه  بازهم

چون کوه استوار،تواناست شهری من

خوشبوی،خوش کلام،خوش رنگ،خوش صفت

خوش روبه شهرعشق مسمی ست شهری من

باورکنیدهموطنی نازنینی من

مانند کعبه زینت دلهاست شهری من

مجنون منم به عشق توداندخدای پا ک

تصوری زنده ی رخی لیلا ست شهری من

 سال نواست خانه گلهاست شهری من

فصل وصال ودیدن رویاست شهری من

 

اثرازحبیب الله رسا    2011/5/13

 

 

[ سه‌شنبه ۱۳٩٠/٦/۸ ] [ ۳:۳٢ ‎ب.ظ ] [ حبیب الله رسا قمبری ] [ نظرات () ]
.: Weblog Themes By Weblog Skin :.
درباره وبلاگ

حبیب الله رسا هستم .دراغازی بهاری سال 1366خورشیددرقریه سراب تبقوس به دنیاآمدم.تحصیلات ابتدایی رادرلیسه هدایت جاغوری, وبعد درهیگلی کمیونتی کالج درشهری کریست چار چ نیوزیلند به اتمام رساندم.هم اکنون درهیگلی کمیونتی کالج مشغول همکاری باشاکردان مهاجرین می باشم. اینک بیشتراز10سال است که مثل هزاران هم وطنان بی وطنم درکوچه هاو پس کوچه های غربت طعم دوری ازیارودیاریم راتجربه میکنم. آروزدارم که روزی صلح ,آمنیت برادری وبرابری درآسمان سرزمین مجروح ودرهم شکسته ماسایه بی افگند.ومردم ماازچشمه های سردوگواری صلح وآشتی سیراب گردد.
صفحات اختصاصی